Tom Nouwen Zweden 2019

  • zweden

Op het moment van dit schrijven zijn we alweer enkele weken terug thuis van onze jaarlijkse snoektrip naar Zweden. Een trip die overigens niet vlekkeloos van start is gegaan. Twee dagen voor vertrek meldt één van de 4 reisgezellen zich af. Op zich is dat al niet leuk, maar met zo’n timing wordt het een halve ramp. We hadden immers twee visbootjes op trailer gehuurd. Dat zou dan nu betekenen dat er iemand alleen zou moeten vissen, wat zeker in Zweden niet altijd verantwoord is. Gelukkig is Andy Van Assema van Sportfishing Dalsland zeer begripvol en behulpzaam. Hij biedt ons aan om een grotere boot te huren, zodat we er met z’n drieën opuit kunnen.

Eenmaal aangekomen in ons huisje aan het meer, verdwijnt alle stress en gepieker, en maakt al snel plaats voor een niet te tomen visdrang. We doen nog snel wat inkopen om de rest van de week door te komen en haasten ons dan naar de boot. De snoek wacht op ons! Na wat zoeken komen de eerste snoeken aan boord en is de vermoeidheid van de lange autorit alweer verdwenen. Slapen kunnen we straks nog… Tom en Jean-Luc vangen enkele mooi getekende snoeken. Het valt meteen op hoe sterk de Zweedse snoeken zijn in vergelijking met onze Belgische en Nederlandse groenjassen… Jammer genoeg moet ik nog even wachten op een mooie dril. Ik begin deze week met een stevige blank

  • lund
  • huisje

De volgende dag staan we niet te vroeg op. De dagen zijn hier nu lang en we kunnen dus laat genoeg doorvissen vanavond. We leggen de boot op de trailer en rijden naar een meer hier wat verderop. Tijdens de rit vervelen we ons niet. Wat is de omgeving hier prachtig! We genieten van de schitterende uitzichten en zien overal wild. Reeën, kraanvogels, dassen, zelfs een paar elanden laten zich zien…

We laten de boot te water aan een zeer comfortabele trailerhelling en worden getrakteerd op een stevige regenbui. Gelukkig hebben we alle drie degelijke regenkledij bij. Dit is hier in Zweden overigens een onontbeerlijk deel van de uitrusting. Ook hier geldt dat er vier seizoenen in één dag kunnen zitten…

  • prachtige natuur
  • trailerhelling

De hevige regen kan gelukkig de pret niet drukken en vol goede moed tuffen we het wijd op. Even later kan ik mij eindelijk ook verwarmen aan een stevige aanbeet. Een mooie zeventiger is hopelijk het begin van een lange reeks. Het blijkt echter taai vandaag en uren gaan voorbij zonder actie. Eindelijk krijg ik dan toch een harde klap op mijn hengel. Aan de ingang van een klein baaitje vergrijpt een forse snoek zich aan mijn swimbait en levert ferm weerstand. Met 97cm al een hele beste snoek!

  • tom snoek
  • tom baars

Na de middag komen we aan een smal stuk van het meer waar het snel ondieper wordt. Het blijkt een soort van kanaaltje te zijn, dat toegang geeft tot een ander meer. Het water bruist hier letterlijk van het leven! Grote brasems liggen overal in het riet te paaien en tussen al dat gespetter weet Tom kort na elkaar een paar snoekjes te strikken. Vanuit mijn ooghoek zie ik achter de boot enkele kringen op het water en ik vraag me stilletjes af of dat forellen zouden kunnen zijn. Andy had ons immers verteld dat er in dit meer wel wat forel rondzwemt. Net als de grote forellen door mijn gedachten zweven, roept Jean-luc ‘Volger!’. Ik draai me om en zie een forse regenboogforel achter zijn aasje aan zwemmen. Vlak voor de boot verdwijn de vis in de diepte… Jean-Luc aarzelt niet en werp zijn shadje terug in de richting vanwaar de forel kwam. Bammm! De forel knalt op het shadje en gaat als een bezetene tekeer. De dril duurt vijf seconden en met een wilde sprong weet de forel zich te ontdoen van de haak. Bedremmeld kijken we elkaar aan…. Sh***t!
Zo snel ik kan pak ik mijn lichte spinhengel en werp een native spoon in de richting van de kringen die ik net op het water zag. Bij de eerste worp komen er zowaar 6 dikke forellen achter mijn lepeltje aan. Bij de volgende worp mag ik een robbertje vechten met een regenboog van rond de zestig centimeter. Na vijf seconden is het ook voor mij afgelopen. De haak van m’n lepel is zo recht als een nagel getrokken. Wat een ongelofelijke power hebben die beesten! Tien minuten later is het weer prijs en mag ik weer aan de bak met zo’n woesteling. Alweer is de forel mij te slim af, erg frustrerend! Zo snel als de kermis begon, is het weer afgelopen, en zijn de forellen verdwenen…
We vangen nog enkele snoeken en besluiten de visdag met een dubbel gevoel. Wat hadden we graag zo’n forel in de boot gehad… Tja, alweer een goede reden om hier nog eens ooit terug naartoe te komen.

  • Dril
  • Tom nouwen zweden

’s Avonds gooien we de barbecue aan en bij een fris biertje maken we er een gezellige avond van.

Tussen de straffe verhalen door wordt alvast een strijdplan voor de volgende dag gesmeed. Jean-Luc gaat morgen alleen het water op met de kleine boot, en Tom en ik gaan weer een ander meer verkennen.

  • Bbq

Het is gisteravond meer dan gezellig geweest en dus staan we ook vandaag weer niet te vroeg op.
Tom en ik rijden naar een meer dat er op de kaart veelbelovend uitziet, en beginnen vol goede moed aan onze visdag. We zoeken een onderwaterplateau op, waarvan we vermoeden dat er wel eens grote snoek op zou kunnen liggen. Het valt niet mee om de boot op de juiste koers te houden. De wind steekt immers stilaan een tandje bij, maar dankzij Tom’s uitstekende stuurmanskunsten lukt het toch vrij aardig. We gaan aan de slag met xl-kunstaas, hopende op een grote big. Na ongeveer een kwartiertje gooien krijg ik uit het niets een ongelofelijke knal op mijn hengel, waarbij de reel zowaar uit mijn handen getrokken wordt. Ik verschrik mij een aap en sla een gat in de lucht! Zo’n harde aanbeet heb ik werkelijk nog nooit gehad! Later vertelt Andy me dat het best wel eens een meerforel geweest zou kunnen zijn. Hij haalt verhalen boven over hengelsteunen die tijdens het trollen aan splinters getrokken worden door die beesten… Jammer genoeg zal ik het nooit te weten komen.

Buiten een paar snoekjes en enkele mooie baarzen zien we niet meer veel, en we besluiten terug te keren naar ons huisje om de barbecue nog maar eens warm te maken. Jean-Luc had vandaag overigens meer succes en ving in zijn eentje acht mooie snoeken, waaronder een paar hele beste exemplaren.

Morgen gaan we weer met z’n drieën op stap en opnieuw kiezen we een ander, voor ons onbekend meer. Dat “meerhoppen” heeft overigens beslist zijn voor-, en nadelen. Het grootste nadeel vind ik dat je elk meer weer opnieuw moet leren inschatten en proberen te raden waar de vis zich bevindt. Hier kruipt behoorlijk wat tijd en moeite in, en kost je op het einde van de rit beslist wat vis. Het voordeel is dan weer dat je telkens in een nieuw decor kan vissen, geen twee meren zijn hier immers hetzelfde. En natuurlijk doe je op die manier veel ervaring op en leer je in versneld tempo de regio kennen, wat mooi meegenomen is voor toekomstige vistrips!

  • Tom Nouwen
  • Tom Kiesecoms
  • Jean-Luc Collette
  • Jean-Luc Collette
  • Jean-Luc Collette

Vandaag sleuren we de boot een heel eind mee achter de auto en laten hem te water in een veelbelovende plas. De omgeving is er mysterieus en het landschap episch! We zitten ook hier opnieuw helemaal alleen op het water. We hebben er alle drie een goed gevoel bij vandaag!
Onze kunstaasjes zijn nog maar nauwelijks nat, of de eerste snoekjes melden zich al. Erg groot zijn ze niet, maar o zo fraai gekleurd! Na wat zoeken en ploeteren tussen de grote rotsen en ondieptes door, vinden we een baai waar het zal moeten gaan gebeuren. Het wemelt hier van de vis en al snel worden onze hengels kromgetrokken. Tussen de kleine snoeken door, vangen we enkele forse exemplaren van over de meter. Het valt op dat ver uitslaande jerkbaits hier een streepje voor hebben. Zeker de grotere snoek toont interesse in onze rustig aangeboden jerks, terwijl de kleinere snoek meer ziet in onze shads. Dat is nu net wat het snoekvissen voor mij zo boeiend maakt, het constant zoeken en uitproberen tot je misschien vindt wat er op die dag werkt….

We krijgen maar niet genoeg van de actie en vissen door tot laat in de avond. We zijn dan ook alle drie totaal leeggevist, en voldaan keren we terug naar huis met zesentwintig vissen op de teller.

  • Tom Nouwen
  • Tom Nouwen

De volgende dag besluiten we nog eens terug te keren naar hetzelfde meer. Het scenario van gisteren herhaalt zich min of meer, alleen moeten we vandaag behoorlijk zoeken voor we de vis vinden. We varen een heel stuk verder door en vinden tenslotte een mooie ondiepe baai met opvallend meer plantengroei. De planten zijn hier al een heel stuk verder in hun ontwikkeling, omdat het water in deze baai de volle vier graden warmer is dan op het open water. Het kan niet anders dan dat hier vis ligt!
Ons vermoeden wordt bevestigd en we trekken een paar knappe snoekdames van tussen de planten.

Met meer dan twintig snoeken is ook deze dag meer dan geslaagd.

  • Tom Nouwen
  • Jean-Luc Collette

Het is ondertussen vrijdag en alweer de laatste visdag van onze prachtige visweek. Vandaag gaan we het rustig aan doen en vissen op ons ‘thuiswatertje’, vlak achter ons huisje. Nu ja, thuiswatertje is misschien een verkeerd gekozen term, want deze plas is toch al gauw een kleine 600 hectare groot. Dus op zich ook al een hele uitdaging om eventjes te temmen. Om niet zomaar doelloos op het water rond te dobberen, bespreken we trouwens elke avond op voorhand hoe we het de volgende dag zullen aanpakken. Soms werkt ons plan, een andere keer dan ook weer niet, en moeten we onze strategie omgooien. Maar in elk geval vind ik het zeer belangrijk om met een soort van strijdplan het water op te gaan. “We zullen wel zien en doen maar wat” levert vaak een stuk minder op!

Ook voor vandaag hebben we een actieplan. We hebben ons voorgenomen om een smalle uitloper aan de oostkant van het meer te bevissen. Na drie uur zonder aanbeet is het tijd om onze plannen te herzien en varen we een stuk door naar een andere baai aan de noordkant van het meer. Met enige moeite weten we de boot door een zeer ondiep stuk te loodsen en komen zo in een prachtig baaitje terecht. Hier geeft de snoek wél thuis en mogen we enkele mooie vissen voor de lens houden. Veel te snel vliegt de tijd voorbij en moeten we weer terug aan wal. We maken het vanavond niet te laat want morgen moeten we de twee boten terug naar Andy brengen.

  • Tom Kiesecoms

We maken er een rustige avond van en een laatste keer stoken we de barbecue warm. Onder het genot van een frisse pint en een lekker stuk vlees mijmeren we over de mooie momenten die we weer hebben mogen beleven hier in Zweden. Makkers onder elkaar, genietend van hun passie in een prachtig land, wat wil een visser nog meer….

Bedankt Jean-Luc Collette en Tom Kiesecoms voor het fijne gezelschap en de onvergetelijke momenten!

Tom Nouwen

  • Tom Nouwen
Wil je me nog iets vragen in verband met dit artikel?
Zircon - This is a contributing Drupal Theme
Design by WeebPal.