Terug naar Noorwegen 2008

  • Noorwegen

Vorige week konden jullie lezen over mijn eerste buitenlandse snoek trip naar Noorwegen. Deze week gaan we terug naar 2008 waarin hetzelfde meer nog een keer bevist wordt en trek ik een stuk verder naar het noorden. Maar eerst even terug naar 2007.

Ik rijdt terug naar huis na 2 weken heerlijk vissen in Noorwegen. Airco en de radio volle bak aan. Al rijdende neem ik het besluit om volgend jaar weer terug te keren. Wat een geweldig water en wat een mooie visserij. Direct bij thuiskomst leg ik het voor 2008 vast. Ik ben op dat moment fanatieker dan ooit en de karper trip die ik in dat jaar maak met mijn broer wordt flink overschaduwd door de vele snoeken van de weken ervoor. Dat fanatisme bezorgt mijn visserij een enorme boost in eigen land. Meer en meer vis ik op de grotere wateren. Er wordt flink geïnvesteerd in materiaal, met name kunstaas en hengels. Massa's jerkbaits, groot rubber en pluggen worden gekocht. Niet alles was een goede aankoop maar toch zaten er heel veel klassiekers bij die ik tot op de dag van vandaag nog gebruik. Niet zonder succes want ook in eigen land ga ik steeds grotere vissen vangen. Tegen het einde van mei 2008 is het arsenaal snoekmateriaal zodanig gegroeid dat ik moet gaan kiezen wat ik allemaal mee moet nemen. Vissen is in zekere mate stress verhogend. Keuzestress welteverstaan.

In de eerste week heb ik vrijwel geen foto's getrokken want ik viste alleen. Je zal het dus moeten doen met de tips tussen de regels door en wat foto's van het gebruikte materiaal, wat overigens het materiaal is wat ik toen en nu nog steeds gebruik. Dat zegt wat over het vertrouwen dat ik er in heb!

  • kunstaas
  • St Croix

Terug naar Noorwegen

De rit naar Noorwegen verloopt net als de vorige keer met die uitzondering dat ik de retour overtocht die ik geboekt heb niet kan maken zoals geplant. De ferry is verkocht en zal halverwege mijn verlof uit de vaart gaan. Ik kan terug maar dan moet ik van Oslo naar Kiel varen. Voor dezelfde prijs alleen duurt de rit iets langer. 18 uur maar liefst.

Eenmaal in het kamp neem ik mijn intrek in het huisje wat me toegewezen is en maak ik mijn spullen klaar. Ik had vooraf gevraagd aan de eigenaar of ik dezelfde boot weer kon krijgen. De mijne was de enige met een 15PK Yamaha motor. De rest van de boten had een 10 PK Tohatsu in 2008. Deze waren inmiddels bijna allemaal al vervangen door Honda motoren. De Tohasutjes waren na een jaar intensief gebruik te vaak kapot en de eigenaar had er veel werk mee om de klanten tevreden te houden. Goedkoop is duurkoop dus. Maar goed dat ik een deftige motor gevraagd had.

De visserij komt traag op gang. De stekken van het jaar ervoor lijken niet te presteren en de eerste dag kom ik gewoon niet aan het aantal vissen dat ik vorig jaar gemakkelijk ving. Wat is er aan de hand? Blijkt dat het lang koud geweest is en nu plotseling heel warm. De vis is laat gaan paaien en de natuur heeft besloten dat dat deze week moet gebeuren. Ik merk dat als ik met een beetje tegenzin ondiep ga vissen tegen het riet. Hier zijn nog wel de nodige hitsige mannetjes te vangen maar ik zie ook wat groter groepen vissen afpaaien. Wat nu gedaan? Ik heb maar een week en dit gaat een paar dagen duren.

  • eiland
  • rivier
  • Bootje

Tyrifjorden

De huurbootjes liggen in het Tyrifjorden en van daaruit vaar je in een paar minuten naar Steinsfjorden. Tyrifjorden is diep. 100Mt vind je makkelijk en stukken van 300mt en dieper komen ook voor. Daar hebben we niks te zoeken maar het zal er allerminst een stuk koeler zijn dan op Steinsfjorden. Ook komt er een rivier in het meer uit waar al eens grote forellen worden gevangen. Ook een plek waar het koeler is. De kans dat hier nog niet gepaait wordt is groot. En dat blijkt ook zo. Op de ondiepe stekken aangrenzend aan diep en heel diep water verzamelen zich de eerste snoeken al. Ook hier een kwestie van tijd voor ze gaan paaien maar ik kan er nog even van profiteren.

Ik vis er op mooie stekken rond eilanden en rotsen. Een daarvan is het eilandje Utoya dat op een paar kilometer van het kamp af ligt. Een plek die een paar jaar later wereldnieuws zou worden imv laffe een massamoord op een groep jongeren die op het eiland een bijeenkomst hadden.

Een heel eind varen van het kamp, zo'n 15 km, komt er een rivier in het meer. Ik heb een Nederlandse vader en zoon leren kennen en die zien het wel zitten om daar met 2 boten naar toe te gaan. We besluiten de rivier oevers af te vissen. Een rivier als deze is anders dan de druk bevaren stromen die wij kennen. Dit is het werk van de natuur en smeltwater baant zich al eeuwen lang een weg door dit landschap en vormt het zoals de natuur dat wil. Het water is hoog en omdat het lang koud geweest is komt het smeltwater uit hogere delen nu pas naar beneden. Lagere watertemperatuur dus en dat is gunstig. We varen een eind de rivier op en vrijwel direct krijgt een van hen, Marcel genaamd een beet die niet te stoppen is. Vrij kort na de aanslag heeft de vis vele meters lijn genomen en begint stevig ge kopschudden. Dit is geen snoek!.Of beter, dit was geen snoek want hij komt los. We denken aan een grote forel. Dat die er zitten wist ik al maar ze vangen is niet vanzelf sprekend. De rivier stroomt hard en het vissen is niet gemakkelijk. Ik weet er een snoek met een Sizmic kikker tussen de takken uit te halen. Het blijkt mijn grootste van de hele week te zijn namelijk 97 cm. Verder is het moeilijk op de rivier. De monding van de rivier blijkt nog al zanderig te zijn. Vermoedelijk door al het zand dat meegevoerd wordt door de stroming. Weinig structuur en weinig vis op het ondiepe. Jaren later zou blijken dat dit op open water een topstek is maar rond de paai niet.

De keuze om naar dit stuk te gaan hebben we gelukkig vroeg aan het begin van de week genomen. Immers, rond de deur kennen we onze weg en niks is frustrerender dan er op de laatste dag achter te komen dat we een hele goeie visserij hadden kunnen hebben als eerder die kant op waren gegaan. Een tip dus: bevis in het begin van je verlof zo snel mogelijk de uiteenlopende stekken. En als je gegidst kan worden, zorg dat je dit een van je eerste dagen doet zodat je maximaal kan profiteren van de beschikbare kennis.

Terug rond het kamp vangen we weer als vanouds alleen begint op Tyrifjorden de paai nu echt te naderen. Op Steinsfjorden zijn ze al klaar dus de laatste 2 dagen vis ik daar. Stukken waarvan ik weet dat er plantenvelden in de buurt staan bevis ik snel af. De planten zelf laat ik liggen maar de plateaus rondom de velden vis ik met jerkbaits af. De echt grote vissen zijn niet thuis lijkt het wel. Zouden ze de dieptes in zijn op op open water zitten? In elk geval zo kort na de paai lijken ze wel weg te willen van de hitsige mannetjes. Iets wat we in Nederland ook veel zien.

Al met al heb ik toch een goeie week gehad en hoewel het zoeken was naar de vis wist ik ze toch te vinden door te beredeneren waar ze moesten zitten. Ik zeg niet dat ze niet ook op andere manieren te vangen geweest zouden zijn maar het is vooral de manier waarop ik wilde vissen die bepalend was voor de keuze van het water en de stekken. Door de relatie te leggen tussen verschillen in watertemperatuur en paaiactiviteit kon ik mijn stekken kiezen in functie daarvan.

Tevreden pak ik de auto in en trek verder noordwaarts richting Engerdal. Daarover volgende week!

  • rivier
  • waterkaart
Wil je me nog iets vragen in verband met dit artikel?
Zircon - This is a contributing Drupal Theme
Design by WeebPal.