Å Rorbuer - Noorwegen

In 2019 had ik samen met Frans Oomen en Tim Teugels een visreis geboekt om in augustus 2020 naar Noorwegen te gaan om daar op Heilbot en Koolvis te gaan vissen. Onze bestemming zou worden ‘A Rorbuer’. Eén van de Lofoten eilanden. Helaas door de plotse inval van Corona noodgedwongen onze vakantie verzetten naar september 2021. Nadat we alledrie gevaccineerd waren konden we in september 2021 toch uiteindelijk dus op vakantie vertrekken.

De Heenreis

Voor de reis zelf hadden we een hele dag nodig mits we 4 vluchten hadden en tussen de vluchten in moesten we meerdere uren op verschillende luchthavens wat tijd verdoen.
We begonnen in Schiphol Amsterdam, van daaruit vlogen we naar Kopenhagen, vervolgens een vlucht naar Oslo om dan tenslotte daar nog een vlucht naar Bodo te pakken.
Eénmaal op de eindbestemming werden we opgewacht door onze visgids en volgde er nog een rit in de auto van iets langer dan een uurtje.
Aangekomen op onze vakantie bestemming in de late avond bezetten we onze cottage en was het uitpakken geblazen en dan nog snel het visgerief klaarmaken voor de volgende dag.

Dag 1

’s Morgens vroeg opgestaan en de laatste voorbereidingen gemaakt voor een dagje op de boot met een visgids. Doel van de dag was te trollen met dood aas op heilbot en vertical-jigging op koolvis en eventuele andere soorten die er te vangen vielen. Met het prachtige decor van de Noorse bergen begonnen we met het vangen van aasvissen op paternosters met een pilker aan het uiteinde. De visgids plaatste ons op de vis, vertelde welke diepte dat deze lagen en vervolgens mochten we de paternosters laten zakken. Het duurde niet lang voor we een bak vol hadden met makreel en kleine koolvissen die dus moesten gaan dienen als heilbot-aas en vervolgens werd de trip verder gezet op zoek naar heilbot.


Eénmaal aangekomen op een plek waar onlangs door de gidsen nog meerdere heilbotten waren gevangen konden we de hengels klaarmaken met een speciaal trollood en hieronder dus een aasvis. De gids legde ons in de juiste drift en de lijnen werden uitgegooid. Toen was het wachten op aanbeten. De gids kreeg de eerste vis aan de lijn die ook weer meteen eraf schoot. Vervolgens kreeg ik enkele voorzichtige tikken op mijn aasvis maar die wilden helaas niet doorbijten. Inmiddels begon ik me een beetje zeeziek te voelen wat natuurlijk niet meteen aangenaam was maar toch werd er gewoon verder gevist. In een tweede drift was het dan toch een keer raak voor de visgids. nadat hij de vis goed had gehaakt vroeg hij meteen wie van ons de vis wilde drillen.
We keken mekaar even kort aan met de gedachte, dat is jouw vis dus die wil ik niet drillen, maar dan besluit Tim toch de hengel van de gids over te nemen en de vis te drillen. Dit bleek de verkeerde keuze te zijn want halverwege de drill krijgt Tim namelijk beet op zijn eigen hengel die nog in de steun stond.
Helaas voor hem brak zijn hengel vrij snel in 2 omdat hij er niet op tijd bij was. Waarschijnlijk een grote heilbot die de dader was. Helaas pindakaas. De heilbot van de visgids dan maar verder gedrillt en deze dan toch kunnen landen. Niet meteen de grootste heilbot maar toch een deftige vis en na een paar foto’s mocht deze weer terug zwemmen.

Vervolgens bleven de aanbeten uit en besloten we om de trolhengels eruit te halen om dan met shads en pilkers op koolvis te mikken. Ondertussen begon mijn zeeziek zijn een beetje vervelend te worden en had ik toch al een keertje of 2 moeten overgeven. Ik wilde mijn vismaten hun dag niet verbrodden en viste gewoon lekker verder. Plots vielen we in een kleine groep kabeljauwen die wel trek hadden. Frans wist als eerste een vis te haken en dit was precies het startschot voor ons om vis te vangen. Meerdere kabeljauwen werden geland en na wat foto’s mochten ze ook weer allemaal terug het water in.
Ineens haakt Frans weer een vis en zegt hij meteen dat het iets anders is. Even drillen en daar was dan de eerste koolvis van de vakantie. Niet lang hierna kreeg ook Tim zijn eerste koolvis aan de haak en binnen enkele seconde was het bij Frans ook weer raak. Een double-hookup die even voor een leuke chaos zorgde in de boot. Beide koolvissen werden geland en dus konden mijn maatjes even samen poseren. Dat maakt natuurlijk een leuk aandenken. Hierna kon ook ik mijn eerste koolvis haken waarna ik meteen positief verrast was van de sport die deze vissen geven!!! Vervolgens bleef het even stil tot ik een aanbeet kreeg kort tegen de bodem. Een stevige drill waarvan ik meteen voelde dat het weer om iets anders ging. De vis kwam boven water en bleek het de volgende soort te zijn. Een lom. Dit was wel een zeer slijmerige vis die zich niet graag stil hield en ik met veel moeite en een hoop lachen uiteindelijk toch op de foto kreeg.

 
Hierna werden er nog enkele kabeljauwen en een paar koolvissen gehaakt alvorens mijn zeeziekte de spuigaten begon uit te lopen en ik niet meer kon stoppen met overgeven. Ik wilde alsnog mijn maatjes hun dag niet om zeep helpen maar toen ook Tim zich misselijk begon te voelen hebben we maar besloten om terug te keren.De aasvissen die overschoten werden op een 100 meter voor de thuishaven overboord gekiept en deze werden binnen een mum van tijd opgeschrokt door een bende hongerige zeemeeuwen en een mooie zeearend. Terug aan land ging het mij al snel wat beter en zijn ik en Frans meteen naar het lokale winkeltje gestapt om daar een heerlijke goulashsoep te halen. Tim lach zijn misselijkheid eraf te slapen dus was dat soepje lekker voor ons 2.
Na een kleine 2 uurtjes in ons huisje te hebben doorgebracht was Tim ook weer onder de levenden en besloten we samen een keertje ons geluk langs de kant te proberen mits we nog een aantal uurtjes licht hadden. Kort bij de haven zijn we al klauterend over de rotsen gelopen om daar langs het kelp ons geluk te beproeven. Het bleef vrij stil tot ik plotseling een aanbeet kreeg en na korte drill kwam er een pollak boven water. Best een leuke vis om langs de kant te vangen.


Helaas bleef het hierbij en besloten we na een paar uurtjes maar terug te keren naar het huisje voor het avondeten. Eénmaal gegeten werden de laatste loodjes nog gelegd ter voorbereiding van de volgende dag waarop we alleen, zonder visgids, het water op gingen.

Dag 2

Weer lekker vroeg opgestaan en na een stevig ontbijt weer met volle moed naar de haven gewandeld. Natuurlijk hadden ik en Tim deze keer toch maar een pilletje ingenomen tegen de zeeziekte. Ik zelfs nog 1 voor ik was gaan slapen. Frans was nu de schipper van dienst en éénmaal de boot was ingeladen vertrokken we weer meteen richting de aasvissen. Het duurde even vooraleer Frans de boot onder controle kreeg maar lang had hij niet nodig en al vrij snel volgden de aasvissen. Het viel wel op dat deze dag er geen enkele makreel tussen zat en enkel de kleine koolvisjes kwamen happen. Maar goed, we hadden aasvissen dus op naar de target-stekken. Er was aanzienlijk meer wind die dag wat het voor Frans toch heel moeilijk maakte om de boot in de juiste drift te leggen.


De heilbot werkte ook niet mee en na een paar verschillende drifts gemaakt te hebben kregen we bericht over de radio van onze reisbegeleider dat we terug moesten keren naar de haven door de opkomende wind. Een domper op de dag maar uiteindelijk staat veiligheid vooraan.
Op de terugweg naar de haven hadden we samen besloten om de omgeving te voet wat te gaan verkennen en natuurlijk ook een hengeltje te gaan uitgooien op eventuele interessante plekjes. Na een goed uur rondgewandeld te hebben kwamen we uit aan een prachtige baai tussen de bergen die eruit zag als een potentieel goede visplek. Naar beneden klauterend over de gladde rotsen vonden we een stukje waar we ons geluk gingen testen. Met kleine pilkertjes gingen we aan de slag in het gure regenweertje en al vrij snel kreeg ik een eerste vis aan de haak. Een mooie koolvis. Toen kwamen we meteen tot het besef dat iemand naar beneden moest gaan om op de onderste rotsen langs de hoogslaande golven de vis te gaan landen. Dit natuurlijk niet zonder gevaar!!!
We twijfelden te lang en helaas klapte mijn lijn tegen de rotsen waarna lijnbreuk volgde en de koolvis dus kon ontsnappen. OK, les geleerd en meteen even kijken hoe we dit beter konden aanpakken. We kwamen overeen dat wanneer een vis gehaakt zou worden dat degene die dichste bij stond meteen naar onder zou moeten gaan en daar de vis met de hand moest landen mits we ook nog eens geen schepnet bij hadden.
Na enkele minuten was het dan zover, Frans haakt zijn eerste vis en meteen hierna haakt ook Tim een vis. Weer een double-hookup voor mijn maatjes. Langs de kant met wat lichter gerief dan in de boot was het natuurlijk stevig drillen wat toch wat meer tijd vergde. Tim maakte helaas de fout om te kort bij Frans te gaan staan waardoor plotseling zijn lijn verwikkeled geraakte met die van Frans. Dus helaas, beide vissen gelost.


Natuurlijk niet lang getreurd want ieder heeft nu een vis aan de lijn gehad dus gewoon verder vissen want de beet zat er duidelijk in. Al snel haakte Frans weer een vis en alweer enkele seconden later haakte Tim ook een vis, wat een chaos allemaal. Deze keer maar wijselijk een beetje afstand gehouden van mekaar. Natuurlijk moest deze keer de vis geland worden! Ik stond het dichtste bij Tim en besloot naar beneden te klauteren om zijn vis eerst te kunnen landen.
De golven sloegen tot in mijn gezicht en kwamen bijna tot aan mijn kniëen maar ik moest en zou de vis landen. De koolvis kwam boven water en werd door de golven als het ware in mijn handen geduwd. Ik overhandigde de vis aan Tim om vervolgens snel Frans te gaan helpen met zijn vis. Ter verwondering zag ik dat Frans zelf al naar beneden was geklauterd om zelf zijn vis te landen en daar stonden mijn maatjes dan met beide een mooie koolvis in handen. na enkele mooie foto’s te maken mochten de vissen dan ook weer terug te water. Wat een beleving was me dat!


Vervolgens natuurlijk verder vissen en vingen Frans en Tim nog een paar hele mooie koolvissen. Hierna viel de actie weg en besloten we een stukje verder te lopen in de hoop nog wat vissen te kunnen vangen om de hoek van de berg waar we op stonden. Eénmaal weer een plekje gevonden te hebben waar we konden staan werden de lijnen weer uitgegooid en toen was het mijn beurt om een paar koolvissen te vangen. Alledrie dus vis op de kant en was de dag alsnog geslaagd. Daarna zijn we nog een klein stukje verder gelopen om nog één plekje uit te werpen aan de andere kant van de baai. Tim ving hier nog enkele leuke makrelen. Frans en ik gingen een beetje verder op in een kleine inham wat werpen en hier ving ik nog een leuke pollak. ondertussen waren was de dag op zijn einde aan het lopen en besloten we met een zeiknat pak er maar een einde aan te breien. Het was een dagje om niet snel te vergeten!!! Tegen einde van de avond bleek ook nog eens dat ik mijn identiteitskaart onderweg was verloren. Deze zat in het hoesje van mijn GSM en was waarschijnlijk eruit gevallen toen ik foto’s had gemaakt van het prachtige Noorse landschap. Een beetje bitter want nu was het dus de vraag of ik nog thuis kon geraken samen met mijn gezelschap.

Dag 3

Mits het luide gesnurkt van mijn vismaatjes was ik al vrij vroeg uit de veren en besloot ik om de bergen in te trekken in het donker met een hoofdlampje om toch maar even achter mijn identiteitskaart te gaan zoeken. Helaas zonder resultaat. Tegen dat ik terug was was Frans wakker en besloten we om de reisbegeleider hiervan te verwittigen. Deze gaf ons het advies om naar het dichtsbijzijnde politiebureau te gaan om een papier te kunnen verkrijgen dat aantoonde dat ik mijn identiteitskaart was verloren. Ondertussen had ik ook al een keertje naar de ambassade gebeld om naar hun advies te luisteren maar dat klonk niet meteen aanlokkelijk. Volgens hun moest ik me dus in Oslo, na de eerste terugvlucht, bij hun gaan aanmelden (op afspraak) om mijn documenten in orde te maken voor de terugreis. Dit hield wel in dat ik de vlucht zou missen en dus een nacht alleen in Oslo moest doorbrengen tot een volgende vlucht. Dat zag ik natuurlijk niet meteen zitten maar als het niet anders kon was het dan maar zo. Dat was dus nog even afwachten tot het einde van onze vakantie.

We zijn dan met z’n 3 samen in een huurauto van de reisbegeleider naar het politiebureau gereden om daar een document van verlies van mijn identiteitskaart te gaan halen en éénmaal we dit voor mekaar hadden konden we dus terug onze vakantie verderzetten.


Het was ondertussen al middag en doordat er nog steeds een stevige wind stond wisten we al dat we sowieso niet meer te water konden met de boot dus besloten we om maar eens naar de supermarkt te rijden om nog wat inkopen te doen voor de resterende dagen die we nog hadden. Terug in het huisje besloten we om toch naar even langs te haven vanaf de kant te gaan vissen. Het was vrij taai en zo goed als geen actie. De wind maakte het er ook niet gemakkelijk op. Tim wist als enige een handjevol makrelen bijéén te sprokkelen en ik kon nog op de valreep een mini pollakje vangen. Hierna zijn we maar terug naar ons huisje afgedruipt om hier nog maar eens te genieten van het lekkere avondeten dat chef Frans voor ons had bereid. De rest van de avond zijn we dan maar knusjes met een paar biertjes achter de televisie gekropen in de hoop op beter weer de volgende dag.

Dag 4

De wind was wat afgezwakt en dus konden we onze kans weer wagen op de Noorse zee met de boot. Na een stevig ontbijt en een paar pilletjes tegen de zeeziekte trokken we er volle moed op uit met vandaag als target de koolvis. We hadden namelijk niet veel zin meer om te gaan trollen en we wilden alledrie gewoon genieten van de sport die de koolvis ons bood. We gingen toch eerst een paar aasvisjes vangen voor het geval dat de koolvis niet wou meewerken maar veel tijd hebben we er deze keer niet ingestoken en na een paar aasvisjes gevangen te hebben trokken we er dus op uit. Dit keer gingen we op eigen houtje zoeken naar stekken.

 
Het duurde niet erg lang vooraleer Frans een interessant plekje had gevonden en éénmaal de boot in de juiste positie lag konden we beginnen. Frans en ik begonnen met shads op een loodkop en Tim koos voor de pilker. Het was even zoeken naar een juiste aanbieding maar Frans kwam er al snel achter dat “speedjigging” de truc van de dag was en ving zodoende ook de eerste koolvis van de dag. Het aas laten zakken naar de bodem om deze vervolgens in harde halen terug naar boven te vissen was iets volledig nieuws voor mij maar na een keertje te kijken hoe Frans het deed was de boodschap begrepen. In een tweede drift wist ik mijn eerste vis van de dag te haken en tegelijk wist Frans er ook één aan te krijgen. Een double-hookup dus weer. Samen even op de foto en weer verder. Tim schakelde dan maar over op een shad met loodkop en toen ving ook hij zijn eerste koolvis van de dag. De beet zat er goed in en iedereen ving leuk wat vis.

 
Op een gegeven moment kregen we zelfs een triple-hookup. Weer even chaos dus. Om de beurt de vissen aan boord gehaald en om de beurt op de foto. Jammer dat ik geen statiefje had want dan was het wel een hele leuke foto geweest. Maar dat was natuurlijk het minste van onze zorgen want we waren ons lekker aan het amuseren met het vangen van mooie grote koolvissen. De beet viel er op bepaald moment een beetje uit en we verplaatsten ons naar een andere plek. Hier kreeg Frans een aanbeet van tegen de bodem. Ook Frans ving een lom en ook deze liet zich niet gemakkelijk fotografen met een hoop gelach op de koop toe. Hierna vingen we nog enkele koolvissen en ik ving de voor mij grootste koolvis van de vakantie. Wat een gevecht was dat. Ik werd met mijn hengel tot tegen de railing van de boot getrokken maar wist toch de vis te overmeesteren. Het was een zeer harde drill, waarna bleek dat ik de powerhandle van mijn reel een beetje krom had getrokken. Gelukkig was het geen ramp en kon ik er gewoon mee verder vissen.
Vervolgens verplaatsten we ons weer naar een ander plekje en hier ving Tim een heel bijzondere vis. Een leng. Een lange aalvormige vis met een bek vol vlijmscherpe tanden. Deze moest toch even met de gaff geland worden want die tandjes wou je niet in je vingers hebben.
Hierna ving ik weer een lom kort tegen de bodem en nadat deze weer terug de vrijheid kreeg ving ik weer een lom. Hierdoor werd ik plotseling bekroond als de lom-koning, tegen wil en dank.
Frans ving nog een koolvis en dan kreeg Tim weer iets speciaal aan de haak geslagen met een pilker, namelijk een schelvis. Tim was precies in vorm en niet veel later ving hij ook nog eens een schol. De zoveelste soort van de vakantie. Ik ving dan nog maar eens een slijmerige lom en daarna was het welletjes.

Terug naar de haven met hongerige maagjes na een dag vol actie en plezier. De boot en ons gerief even goed afgespoeld en al het gerief ook van de boot afgehaald om dat er flink wat wind werd voorspeld voor de volgende dag.

Die dag bleek een goede dag te zijn geweest voor iedereen die was uitgevaren want bovenaan de haven stonden namelijk een hoop andere vissers van het vakantiepark die hun vangsten vakkundig aan het fileren waren. de meeste stonden ervan te kijken dat wij al onze vissen hadden vrij gelaten want catch & release is in Noorwegen niet meteen aan de orde.
Na alles een beetje te hebben bekeken en onze winterpakken opgehangen te hebben in een speciaal voorziene droogruimte breiden we een einde aan de dag met een lekkere spaghetti en een paar biertjes met borrelnootjes en chips.

Dag 5

Teveel wind en dus konden we helaas niet te water. We gingen nog eens proberen in de baai waar we op de tweede dag zo een succes hadden. Het waterniveau was redelijk gezakt en het kelp langs de klant kwam aan het oppervlak te liggen. We begonnen te vissen en na een klein half uurtje haakte ik de eerste vis. Meteen kwam ik in de problemen want de vis zwom meteen het kelp in en hierdoor bleef ik vastzitten met lijnbreuk tot gevolg. Het was al snel duidelijk dat we na een aanbeet dus extra hard moesten drillen om de vissen snel boven water te krijgen zodat ze niet de kans kregen om het kelp in te zwemmen.
Makkelijker gezegd dan gedaan! Tim haakte een vis en ook bij hem hetzelfde verhaal. Vis het kelp in en lijnbreuk. Frans haakte ook een paar vissen maar deze losten helaas halverwege de drill. Dan kreeg ik nog een koolvis eraan en deze wist ik wel boven het kelp te sleuren maar dan door de golfslag helaas lijnbreuk tegen de rotsen. Het zat ons deze keer niet echt mee en tegen het einde van dag was onze doos met pilkers toch ongeveer gehalveerd. Actie was er wel dus hebben we ons toch iets of wat kunnen amuseren. Wel helaas zonder vis op de kant.

 Kletsnat afgedruipt ,maar niet zonder nog een beetje te genieten van de prachtige omgeving met zijn mooie bergen en talloze regenbogen. Ook konden we een paar keer een zeearend hoogvliegend over de bergen spotten. De volgende dag voorspelde weer niet veel goeds en besloten we om maar een keertje lekker uit te slapen.

Dag 6

Weer stond er teveel wind waardoor we onze laatste dag een beetje in mineur moesten beleven. Maar toch lieten we ons niet klein krijgen door het weer en zijn we tegen de middag toch nog een keertje erop uit getrokken om langs de kant gaan vissen. Onze plekjes die voordien voor actie zorgden waren precies helemaal dood. De vissen hadden precies de baai verlaten. Een 2-tal aanbeten op de rand van de baai in het diepe die al vrij snel gelost werden was alles wat er te beleven viel. Ik zelf had de dag voordien ook iets te vaak lijnbreuk gehad waardoor de resterende draad op mijn molen niet meer voldoende was om het diepere water te bereiken. Na een paar uurtjes hield Frans het al voor gezien om nog een dutje te gaan doen en al stilaan zijn gerief te gaan klaarmaken voor de terugreis. Tim en ik wilden nog niet opgeven en besloten op de kop van de haven nog een paar uurtjes te gaan werpen. Hier wist Tim nog een aantal forse makrelen te vangen die wel leuke sport gaven op licht gerief. Ook hier zat ik met hetzelfde probleem. Niet voldoende draad op mijn molen om de vissen te bereiken. Dan besloot ik maar om met een verzwaarde twitchbait de kantjes af te werpen in de hoop nog iets te kunnen vangen langs de kelpbedden.
Bijna gaf ik het zelf ook op tot ik plots dan toch de verlossende en laatste vis van de vakantie kon haken. Nog maar eens een mooie pollak en dit op een twitchbait. Dat was dan weer even mooi meegenomen. Hierna nog een klein uurtje doorgevist eer we terug naar het huisje keerden. Tegen de avond gingen we dan samen naar het restaurant dat vlak langs de haven lag om hier een heerlijk hamburgermenu te verorberen. Toen de buikjes weer vol waren zijn we terug naar het huisje gewandeld en begonnen met al het gerief klaar te maken voor de terugreis want s’anderendaags was het weer vroeg opstaan om aan de reis te beginnen.
Tegen dat we alles in gereedheid hadden gebracht was de dag weer om en na de laatste biertjes opgedronken te hebben konden we voor de laatste keer onze warme bedjes weer inkruipen.

De Terugreis

Daar kwam dan het moment van de waarheid. Kon ik samen met mijn maatjes naar huis zonder identiteitskaart?


’s Morgens met knikkende knietjes vertrokken richting de eerste luchthaven. De reisbegeleider bracht ons met zijn auto naar de eerste luchthaven. Onderweg werd er nog wat naverteld over onze vakantie en werden we nog geprezen dat we al onze vissen de vrijheid hadden gegeven. Ook werd er het één en ander verteld over andere visvakanties. Vissers onder elkaar, wat had je verwacht. Aangekomen aan de eerste luchthaven volgde het afscheid en mijn papiertje van de politie werd hier zonder probleem aangenomen en kon ik toch samen met mijn maatjes alvast tot Oslo reizen.
Geland in Oslo kwam de grote vraag bij ons boven of ik hier wel verder zou kunnen. Tot onze verbazing na enkele uurtjes te hebben gewacht op onze vlucht, konden we samen boarden en werd er helemaal niet gevraagd achter een identiteitsbewijs. Nou, dat was al even een opluchting. Volgende halte, Kopenhagen. Na ook een paar uurtjes wachten op de vlucht naar Kopenhagen konden we toch weer zonder identiteitscontrole het vliegtuig opstappen en was ik al heel opgelucht dat ik toch zeker in Nederland op Schiphol zou aankomen samen met Frans en Tim. Moesten ze me daar tegenhouden zou ik op zn minst niet al te ver van huis zijn.
Dan na weer een aantal uurtjes wachten de laatste vlucht naar Schiphol genomen en ook hier geen problemen en was ik zo vrij als een vogel om terug naar huis te gaan. Een hele opluchting voor ons alledrie want dat zou nogal een gedoe zijn geweest als ik ergens zou zijn achtergebleven mits ik ook degene was die ons naar Schiphol had gereden. Eens we op Schiphol buitenkwamen dook dan wel een ander probleem op. Ik was namelijk het parkeerticketje van de auto kwijt. Dat moest weer lukken!!! Gelukkig deden ze hier ook niet moeilijk over en konden we toch na een half uurtje vertraging de auto inladen en onze weg naar huis afwerken.
Een reisje met ups en downs maar al bij al toch één om niet snel te vergeten en een paar mooie herinneringen gemaakt met goede vrienden. Zeker voor herhaling vatbaar!!!

Ronny Jans

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.